Jest to trwała roślina zielna, mniej więcej 30 cm wysokości, choć czasem rozkrzewia się tworząc krzak nawet ponadmetrowej wysokości. Korzeń ma bulwiasty, łodygę - wzniesioną lub pnącą się, delikatną i stosunkowo cienką. Jest prosta lub rozgałęziona, pokryta białawymi wioskami. Czerwonofioletowa barwa łodygi jest bardziej intensywna w dolnej jej części. Liście o długości od 2 do 5 cm, z cienkim ogonkiem, mają kształt podłużnolancetowaty, są nieco pofałdowane, o brzegach nieregularnie ząbkowanych. Górna strona blaszki liściowej jest ciemnozielona, spodnia - jaśniejsza. W górnej części pędu liście są zredukowane, a w kątach liściowych znajdują się kwiaty. Zgrupowane są w kwiatostany graniaste, obuplciowe. Działki kielicha pokryte są dużymi włoskami. Korona kwiatu złożona jest z czterech owalnych płatków o kolorze różowym lub czerwonofioletowym. Owoc w postaci owalnej torebki o długości 8-10 mm z ośmioma podłużnymi żeberkami, nieco pomarszczony. Nasiona są podłużne lub jajowate, asymetryczne, koloru brązowego. Roślina pochodzi z Ameryki Południowej, jest rodzima dla Peru. Rośnie dziko na brzegach rowów i w okolicach terenów uprawnych na niskich i średnich wysokościach, w klimacie umiarkowanym oraz subtropikalnym. Spotkać ją można również w strefie wysokoandyjskiej na wysokości od 1500 do 4000 m n.p.m., najczęściej w dolinach po obu stronach pasm górskich. Rozpowszechniona jest od południowo--wschodniej części Stanów Zjednoczonych, poprzez Meksyk, Kostarykę, aż do Boliwii. Przede wszystkim chupasangre stosowane jest miejscowo w postaci naparu z liści na stłuczenia, rany i wszelkie kontuzje oraz owrzodzenia skóry. W celu ułatwienia wygojenia tych zmian można też używać rozdrobnionych, świeżych liści w postaci okładów. Aplikacja surowca na obrzęknięte miejsca powoduje wchłonięcie krwiaków. Pomocniczo można doustnie stosować odwar. Efekt przeciwreumatyczny uzyskać można, stosując alkoholowy macerat z kwiatów i liści Oenothera rosea, nacierając bolące miejsca. Podobne postępowanie zaleca się w rwie kulszowej oraz innych bólach mięśniowych oraz stawowych. Odwar z korzenia stosowany jest w schorzeniach dróg oddechowych, przede wszystkim ze względu na działanie przeciw-kaszlowe. Mieszkańcy Amazonii stosują preparaty sporządzone z tego surowca w leczeniu zapalenia płuc (odwar z liści) oraz gruźlicy. Odwar z liści stosuje się też doustnie w celu eliminacji pasożytów.